تبلیغات
یک فنجان چای - "قدردانی"
Menu


یک فنجان چای

یک فنجان چای، دلنشین و دلچسب است و با آن می توان خستگی ها را بیرون کرد

چند روز پیش داشتم روزنامه ... را ورق می زدم دیدم چندین مقاله و عکس درباره مرحوم مهدی آذر یزدی چاپ کرده. با خودم فکر کردم آخه چه فایده، نوش دارو بهد از مرگ سهراب.

مهدی آذر یزدی در یکی ار آخرین مصاحبه هاش گفته بود وقتی می خواست اولین کتابش را چاپ کنه نگران بوده که مردم استقبال نکنن و در این کار شکست بخوره ولی درست که ببینیم متوجه می شیم خیلی از کتاب هاش فروش داشته ولی آیا همین کافیه؟ آیا همین که یکی کار خوبی انجام بده و بقیه لذت ببرند کافیه؟ به نظر شما بهتر نیست آدم از این آدمها قدردانی کنه؟

البته من این پست رو اختصاصاً برای مرحوم آذر یزدی ننوشتم. این پست رو نوشتم برای خودم و شما که از افراد ارزشمند جامعه مون غافلیم و عادت داریم وقتی بریم سراغشون که دیگه در بین ما نیستند. متأسفانه همین که یکی از بین ما میره تازه یادمون می افته کی بوده، چیکار کرده و اونوقت هست که هرچه مصاحبه، مقاله، یادداشت ازش داریم در رسانه ها چاپ می کنیم تا مردم بشناسنش.

من چندتا از کتاب های مرحوم آذر یزدی را دارم ولی خودش را بعد از مرگش که در رسانه ها اعلام شد دیدم. ما خیلی از افراد مهم و ارزشمند رو از دست دادیم.(آقای آذر یزدی، خانم هوشمند، خانم سلیمانی و...) که خدا رحمتشون کنه. ولی چرا باز نشستیم و سری به کسانی که زنده هستند (امیدوارم خدا عمر با برکت بهشون بده) نمی زنیم.

امروز شبکه یک مصاحبه با آقای کیومرث ملک مطیعی را نشون می داد. گفتم چقدر خوبه به کسانی که در بین ما هستند فکر کنیم، قدر داشته هامون را بدونیم و تا دیر نشده ازشون قدر دانی کنیم. آقای انتظامی، آقای مشایخی، آقای ملک مطیعی ، خانم خیر آبادی، خانم قاسمی،... و کسانی که بازیگر نیستند ولی افراد مهمی هستند و چون تا حالا عکس و مصاحبه های زیادی ازشون چاپ نشده خیلی از ما آن ها را هنوز نمی شناسیم.

ای کاش هموطنانی که در رسانه ها هستند به این فکر باشند که از افراد پیش کسوت و مهم در تمام حرفه ها مصاحبه و عکس چاپ کنند تا هم مردم با آن ها آشنا بشنوند هم آن ها بدانند که قدر دانشان هستیم و برایمان مهم هستند.

 

تا که بودیم نبودیم کسی

                     کشت ما را غم بی هم نفسی

تا که خفتیم همه بیدار شدند

                      تا که مردیم همگی یار شدند

قدر آن شیشه بدانید که هست

                      نه در آن موقع که افتاد شکست

 

پ . ن : افراد مهمی هم هستند که در زندگی شخصی هر کسی وجود دارند و باید تا دیر نشده قدرشون را بدونیم و کاری کنیم که دلشون شاد باشه. حداقل با بوسیدن دستشون و گفتن جمله دوستت دارم.

مادربزرگ ها، پدربزرگ ها، پدرها، مادرها ما همه شماها را دوست داریم و اگر در جبران زحماتتون کوتاهی می کنیم ما را ببخشید.

 


نوشته شده در پنجشنبه 15 مرداد 1388 ساعت 10:09 ب.ظ توسط پ. ا نظرات |

آخرین مطالب
"توجه توجه توجه"
"زندگی بهتر"
"وقتی کسی را دوست دارید"
"روش هایی برای زیباتر شدن4"
"روش هایی برای زیباتر شدن3"
"روش هایی برای زیباتر شدن2"
"روش هایی برای زیباتر شدن1"
"عکس های خنده دار"
"جمله 4"
"جمله 3"
"جمله 2"
"جمله 1"
"فوائد خیار"
"از محسنات چربی خون بالا"
سپندارمزگان
"مادرمان را دوست داریم؟‏"
"كلماتی كه دوست ندارید در اتاق عمل بشنوید"
"سنگفرشی ویژه نابینایان!"
"زندگی هم سلف سرویس است!"
"شاگرد زیرك و استاد!"